نوشته شده توسط : رحمت

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا شَهَادَةُ بَیْنِکُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَکُمُ الْمَوْتُ حِینَ الْوَصِیَّةِ اثْنَانِ ذَوَا عَدْلٍ مِنْکُمْ أَوْ آخَرَانِ مِنْ غَیْرِکُمْ إِنْ أَنْتُمْ ضَرَبْتُمْ فِی الْأَرْضِ فَأَصَابَتْکُمْ مُصِیبَةُ الْمَوْتِ ۚ تَحْبِسُونَهُمَا مِنْ بَعْدِ الصَّلَاةِ فَیُقْسِمَانِ بِاللَّهِ إِنِ ارْتَبْتُمْ لَا نَشْتَرِی بِهِ ثَمَنًا وَلَوْ کَانَ ذَا قُرْبَىٰ ۙ وَلَا نَکْتُمُ شَهَادَةَ اللَّهِ إِنَّا إِذًا لَمِنَ الْآثِمِینَ

( سوره مائده آیه 106)

 اى اهل ایمان ! چون مرگ یکى از شما فرا رسد، باید در حال وصیت ، دو عادل از هم کیشان خود را بر وصیت شاهد بگیرید ؛ یا اگر در سفر بودید و مرگِ شما فرا رسید [و شاهدى از مؤمنان نیافتید] دو نفر از غیر هم‏کیشان خود را شاهد وصیت بگیرید . و اگر [شما وارثان در صداقت و راستى آن دو شاهد غیر مسلمان] شک کردید ، هر دو را بعد از نماز حبس کنید ، پس به خدا سوگند یاد مى‏کنند که ما این شهادت را به هیچ قیمتى نمى‏فروشیم هر چند [مورد شهادت] خویشاوندان ما باشند ، و شهادت الهى را [که در حقیقت شهادت بر وصیت است] پنهان نمى‏کنیم ، که اگر پنهان کنیم از گناهکاران خواهیم بود .




:: برچسب‌ها: آیات نماز, سوره مائده
تاریخ انتشار : ۱۳٩٠/۱٠/۱٧ | نظرات ()